خسته ام از خلوت بی نور و تار                    خسته ام از شهرهای بی قرار

خسته ام از بی کسی های مدام                     خسته از دل های افتاده به دام

خسته ام از کوچه های پر ز تاب                 خسته ام از شب ، بدون ماهتاب

خسته ام از هر چه عاشق پیشه است       خسته از هر چه در او تنهایی است

خسته از دلهای مانده در قفس                      خسته ام از زندگی بی همنفس

ای خدا ! باران ببارد بر سرم                       تا که شوید اشک از چشم ترم

بشکند قفل قفس ها تک به تک                        بر کند خاکستری ها نم نمک

ای خدا ! از لطف خود باران ببار                 خسته ام از خلوت بی نور و تار ...

.

.