در رویای شیرین خودم غوطه ور می شوم ... 

که ناگاه سیاهی و غربت دنیا را همچون پتکی بر سرم می کوبند

و مرا از دنیای خیالی و پاک رویاهایم بیرون می کشند ...

می پندارم که از عشق رویاهای من تنها واژه ای غریب و بی معنا در دنیا هست ...

و چه دنیای غریبی است دنیای ما ،

و چه غربتی دارد این خاک غریب ...

...