امروز روز یک آغاز دوباره است

.

آغاز بودن

.

اما نه مثل قبل

.

بلکه با رنگ و صورتی جدید

.

و با دلی و دیدی جدید

.

که اینچنین نو شدن و پس از یک مبارزه – که وادار به سکوتم کرده بود-

.

دوباره در‌ این کلبه را گشودن

.

برایم همچون تولدی دوباره است.

.

ولی هنوز یقین دارم

.

که فقط با سکوت است که می شود به زمزمه درون گوش سپرد

.

و روح لطیف جاری در دنیا را - به قدر بضاعت- حس کرد.

.

...

.

و گاه سکوت لازمه زندگی است

.

...

.

پس از تحمل سنگینی این سکوت - که گاه به مرگش شبیه دانستند! -

.

حنجره ام فریادی را طلب می کند

.

و چه وا‍‍‍ژ‍‌ه ای برای فریاد زیبا تر از نام خداست ؟!

.

و برای شکستن یک سکوت چه واژه ای شیواتر از سلام است؟!

.

...

.

پس سلام !

.

"خداوندا مرا آن ده که آن به."

.