از اشک لبریزم مسافر

که تو دوری

 و من…

همچنان سکوت هایی که کلام نمی شوند

همچنان بغض هایی که فریاد نمی شوند

همچنان تنهایی ای  که تنهایی باقی می ماند.

مسافر مهربان من:

دلتنگم ...

که نشنیدی و رفتی

ندانستی و رفتی

ندیدی و رفتی

تمام ترانه هایم تو را فریاد می زنند و تو...

غمی نیست ، می گذرد...

تنهایی مرا بس است که در آن با همه غربت و بی کسی اش

عشق هست

و دل ...

و نور ...